Selecteer een pagina

Waarom is dit allemaal gebeurd?

Arnhem Park Zypendaal

1-8-2021

Het was een zware dag vandaag. Er was een vriendin op bezoek en we hebben veel gepraat. Ik voelde me goed. Ik werd wel geconfronteerd met het feit dat ik voel dat ik stappen moet zetten richting een scheiding van D. Dat valt me zwaar, ik voel me schuldig naar hem. Maar ik kan zo niet verder met wie ik nu ben.

Ik voel dat mijn hele gezin uit elkaar aan het vallen is. Dat doet pijn en is niet fijn. Ik zal hier weg moeten en alleen verder moeten. Maar waarheen?

Ik wil werken met energie maar hoe ga ik starten? Dit is wat ik wil maar ik weet niet hoe ik moet beginnen en waar? Ik blijf in cirkels draaien en moet iets gaan doorbreken en verder gaan. Het is voor niemand duidelijk nu. Door zo door te sudderen, maak ik misschien alleen maar meer kapot. En dat wil ik niet. Ik wil te graag alles goed houden en bij elkaar houden. Maar dit lukt niet meer. Dit is voor niemand goed. Ik wil gaan uitspreken dat ik met energie wil gaan werken en dat ik mensen kan helpen met mijn energie. Als mensen ervoor open staan. Maar ik moet mezelf laten horen. Ik zit nu weer vast en zet mezelf wéér vast. Dit wil ik niet. Maar hier weggaan doet mij pijn.

Waar moet ik naar toe? Ik weet het echt even niet meer.

“Children are involved in your relationship”

L. zit nu in Griekenland bij jou. Heel bijzonder maar het doet me meer dan ik dacht. Ik weet soms ook echt niet meer of dit echt de bedoeling is of dat je alleen maar mijn gids bent en later afhaakt. Ik kan het me niet voorstellen maar toch moet ik daar rekening mee houden. Misschien ben ik dan straks wel echt alleen. Het zij zo. Dat zeg ik, maar het voelt toch Kak-Kut.

Waarom is dit allemaal gebeurd?

Waarom moest jij op mijn pad komen? Natuurlijk weet ik het antwoord daar wel op maar ik ben er echt even niet blij mee.

 

Spakenburg

Spakenburg

26-7-2021

Jachthaven Nieuwboer 

Wij zijn staven van licht en liefde. Vannacht heb ik je opgezocht en gevonden. Heerlijk, de hemel op aarde. Vanochtend wilde ik bij je zijn en dat lukte ook, je was heel dichtbij. Ik voel je zo goed, je bent warm en liefde. Het was heerlijk. Wij hebben ons eigen paradijs, onze hemel op deze aarde.

Er gebeurt zoveel op deze aarde aan negatiefs. Als ik bij jou ben is het alleen maar liefde, licht en positief.

Mijn laatste dagje alleen in de camper, morgen naar huis. Gisteren is D. op bezoek geweest en het was heel gezellig. Waarom kan het gewoon niet samen? Dat is wat ik wil. Maar ik denk niet dat D. dat aankan, maar ik weet het niet. Ik gun hem ook alle liefde. Maar ik kan hem niet meer alle liefde geven die hij wil ontvangen. Dat is voor jou en voor mij. Maar ook D. is heel belangrijk voor mij. Wij kunnen ook lachen samen en dat is heel belangrijk. We zullen zien. Maar jij bent voor mij nummer één.

Vorige week was een week van onthouding, als een boeddhist, een monnik. Ik was helemaal één met mezelf, het was zo goed. Maar nu is het ook weer goed om mensen te zien, maar ik ga proberen om niet meer alle energieën tot me te laten komen. Ik hoef niets met de energie van anderen. Dat is aan iedereen zelf. Niet meer aan mij. Ik ben en heb mijn eigen energie. Mijn licht en liefde energie.

 

Edam

Edam Zeevangshoeve

25-7-2021

Leven als een boeddhist, een monnik. Dat is wat ik nu een beetje doe. En dan hoef ik niet ver weg te vliegen naar Tibet, Bhutan of Nepal. Ik kan het heel dichtbij houden. In mijn eigen camper . Alleen met mezelf. Het voelt heel goed. Ik voel dat ik mijn eetpatroon wil veranderen, anders eten. Meer zuiver eten. Meer groenten, meer fruit. De kundalini energie begint nu echt te stromen door mijn hele lijf. Dit is heel fijn. Niet alleen gericht op het seksuele, maar deze energie verplaatsen door je hele lijf, door al je energiepunten. Dat is nu aan het gebeuren. Christus bewustzijn noemen ze dat blijkbaar. Liefdesenergie. Ik voel me van binnen stralen maar ik heb niet het idee dat ik het al echt naar buiten uitstraal. Ik hoop op meer mooie ontmoetingen op mijn pad. Twee dagen geleden heb ik een leuk gesprek gehad met een vrouw uit Edam op een bankje bij een ijstent. In korte tijd ging het gesprek diep naar binnen. Allebei ons verhaal vertellend komt bij mij een gedachte naar boven. Waarom willen mensen leven met een geheim? Waarom leeft een mens niet altijd de waarheid? Ik heb natuurlijk mijn hele leven ook niet mijn waarheid geleefd. Als we allemaal onze waarheid zouden leven zouden we dan niet een mooiere wereld creëren? Leven vanuit je eigen pure zelf, je bron. Zuiver en echt. Na mijn verhaal gedeeld te hebben hoor ik weer hoe dapper het is. Maar wat is dapper? Ik had geen keus meer om het anders te doen, anders te willen. Veel mediteren en bij mezelf komen, terwijl ik toch ook het leven wil leven en vieren. Ik zoek nog naar een balans.

Ik voel me verbonden met Maria Magdalena. Waarom? Gregoriaanse gezangen raken me diep, evenals Barokmuziek. Muziek van de Middeleeuwen. Dit moet allemaal met vorige levens te maken hebben denk ik.

Ik weet nu hoe de hemel voelt, ik wil de hemel op aarde leven.

9:44 Een bijzonder moment. Het is zondagochtend. Ik hoor nu mooie muziek op de radio over Maria vanuit de Abdij van Montserrat. En nu, luiden de kerkklokken in Edam. Het is prachtig.

Edam heeft een hele grote kerk. Ik heb steeds meer moeite met die grootsheid.  Wat kost het allemaal? Wie betaalt het? En wie profiteren ervan?

Voor mij is geloven niet meer verbonden met een kerk, in een gebouw. Liefde zit in een mens, ook buiten die kerk moet je liefde delen en uitstralen. Hoe vaak kan er geen vriendelijk woord af zo gauw mensen uit die kerk stappen? … Wie ben je dan als mens? Je hangt iets aan wat anderen zeggen dat je moet doen. En denkt dat dat goed is. Dan hoef je zelf niet na te denken? Dit voelt zo niet goed meer voor mij. Ik ga geen kerkgebouw meer in als het niet meer hoeft. Een klein kappelletje is ook goed, maar de natuur is beter. De natuur is mijn kerk.

Vandaag rij ik naar Spakenburg, een plaats waar geloof ook nog heel diepgeworteld is. Ik ben benieuwd of je daar nog wat van ziet.

 

 

Translate »