Selecteer een pagina

Hoogvliegen als een adelaar

Clouds

7-8-2021

Hoe snel het gevoel ook weer kan veranderen… Ik ben niet gek. Mijn energie is weer hoog en ik zie weer het licht. Vanochtend voelde ik je en werd blij en voelde en zag licht. Het voelde fijn. Ondanks alle negativiteit in de wereld is het heel fijn om jou bij me te hebben. Jij hoort bij mij, wat zou het fijn zijn om samen te kunnen komen. Maar het is ook nog steeds balansen, balans vinden. Het feit dat jij nog bij je familie bent, betekent voor mij ook dat ik hier nog niet weg hoef. Ik heb geen drang om hier weg te gaan. Wel zal er ruimte moeten komen voor jou in mijn leven. En of dat uiteindelijk kan in dit huis? Dat weet ik niet. Maar ik weet ook niet of ik bij jou in G. kan zijn.

Ik wil bij jou zijn, maar het maakt niet uit waar. Als ik maar bij jou kan zijn. Wij samen. Als jij bij me bent, voel ik me niet alleen. Alles wat ik over mezelf zeg, zeg ik ook over jou. Ben jij ook alleen? Voel jij je ook alleen? Ik wil me niet meer alleen voelen.

Maar wat een offers moeten we hiervoor leveren. Maar we mogen toch eindelijk wel eens zijn wie we zijn? Het wordt hoog tijd. Maar ja, dat karma. Daar zitten we allebei nog in en mee. Ik denk wel dat jij iets verder bent, maar ik wil ook sneller. Ik wil bij jou zijn, dat mag toch wel?

Wat een proces, op en neer, positief-negatief, hoog-laag, maar heel bijzonder. Het is zwaar en een Tweelingzielenproces is echt niet te verheerlijken. De meeste mensen leven een soulmate-relatie en dat is over het algemeen een stuk rustiger en makkelijker. Maar blijkbaar niet voor mij weggelegd. Ik snap echt wel dat dit niet voor iedereen is. Want het is echt niet makkelijk. Maar steeds vaker zie ik dat het een heel mooi proces is naar verlichting, naar vrij zijn. Al je blokkades, pijn, angst, schaamte, schuld wegwerken om dit te bereiken.

Het licht, de kundalini-energie stroomt steeds vaker door me heen. De bedoeling is om dit vast te houden, bij mezelf. Daarvoor moet ik jou ook wel los kunnen laten. Alles is mijn eigen energie. Die wil ik bij me houden. Divine timing voor het moment dat we bij elkaar mogen komen. We zijn al bij elkaar, onze ziel is al samen. Wat een rijkdom. De hemel op aarde met momenten.

Maar de hemel op aarde wil ik altijd. Maar het is nog niet zover. Ik ben daar nog niet helemaal klaar voor. Maar wat zou dat mooi zijn. Wij samen. Het wordt steeds zwaarder om niet samen te kunnen zijn. Waarom heeft het universum/God dit zo gewild? Waarom moesten we eerst met een man en kinderen krijgen? En waarom heeft het ons niet eerder samengebracht?

We hadden eerst nog onze lessen te leren.

Ik moet denken aan November 1990. Ik ervaarde een heimwee gevoel in Bangkok. Ik heb nooit zo’n heimwee gevoel gehad als toen. Wat betekende dat? Dit moment staat heel diep in mijn geheugen gegrift en ik weet nog precies waar ik was. Waarom dan?

Dit proces van ons voelt als een pelgrimstocht naar onszelf. Samen maken wij deze reis. Hoe bijzonder en hoe mooi. Maar toch moet ik het zelf doen.

Ik voel dat ik steeds vaker van bovenaf naar de mensen- de mensheid kan kijken. Een helikopter view. Ik voel me vrij, ik vlieg hoog en wil daar blijven. Dat voelt beter dan die struggles van de mensen te voelen. Dat wil ik niet meer. Dat voelt niet vrij. Mensen zitten vast in angst. Ik wil dat niet meer.

Hoogvliegen als een adelaar. En daar blijven zweven. Heerlijk.

 

Wat heb ik in mijn hoofd gehaald?

Sydney New Years Eve 2011

6-8-2021

Ik weet het niet maar ik voel me behoorlijk gefucked. Heb ik het toch allemaal zelf bedacht? Ben ik echt gek? Er komt informatie via L. tot mij waardoor ik ga denken dat jouw situatie toch anders is dan ik denk. Voel jij wel hetzelfde voor mij? Ik ben behoorlijk in de war als ik hoor dat jouw gezinssituatie nog hetzelfde is… Hoe komt dit, wat is er gebeurd?

Wat heb ik in mijn hoofd gehaald?

Het is heel verwarrend allemaal en ik weet even niet zo goed wat ik hier mee moet. Ik heb gisteravond in bed heel erg gehuild en weet dat ik jou los moet laten om verder te kunnen. Ik wil me gaan richten op hier, in Nederland en hoop dat ik een leuk iemand tegenkom waar ik mijn leven mee kan delen. En dat zal een vrouw zijn. Dan heb jij waarschijnlijk toch de waarheid gesproken naar mij toe. Maar wat is er dan wel gebeurd? Ik kan het echt even niet verklaren.

Hoe kan ik je dan zo dichtbij gevoeld hebben? Waarom voel ik nu aan het eind van de dag een heel sterk verlangen opkomen? Zit dat alleen in mijn hoofd? Waarom kan ik je niet loslaten? Vergeten? Ik wil verder met mijn leven, een nieuwe richting in.

Het feit dat L. bij jou is geweest heeft me toch meer gedaan dan ik dacht. Nu weer loslaten en verder. Maar ik voel me wel genaaid. Gelukkig duurt het maar kort want ik voel me nu alweer iets positiever en kan het accepteren dat dit zo is. Blijkbaar is het toch niet de bedoeling dat we samenkomen. Het is ook bijna onmogelijk en ik zou ook echt niet weten hoe. Daar wil ik ook niet meer over nadenken.

Ik voel mezelf echt in een hele slechte film zitten. Een acteur die meedoet aan een verkeerde film. Privé, maar ook collectief is er een tweedeling en dat is niet fijn. Ik wil echt mijn energie hooghouden en positief zijn, maar dat is toch wel verdomd lastig af en toe. Ik hoop dat je gelukkig bent en blijft en ik wil je laten gaan. Doe jij dat ook maar met mij. Dit is niet meer menselijk en ik wil dit leven niet meer. Het is te zwaar en ik vraag me echt af waarom dit allemaal moet. Gewoon een lekker leven zou toch wel makkelijker zijn, maar dit was blijkbaar niet voor mij weggelegd. Helaas. Ik baal ervan dat jij alle touwtjes in handen hebt.

Blijkbaar ben je toch alleen een gids. Maar wat mij betreft mag je mij loslaten en verder gaan met je eigen leven. Ik wil andere mensen in mijn leven, andere mensen op mijn pad. Het is allemaal te gecompliceerd. Fack! Wat heb ik allemaal verteld aan anderen? Fantasie? Ik ga vanaf nu mijn mond houden. Ik wil verder.

Slechte film

Brunei River trip mangrove

4-8-2021

Het lijkt of ik zelf, maar ook de hele wereld in een hele slechte film is beland. Ik heb daar gister een heel slecht gevoel bij gehad. Het was geen fijne dag. Ik was gister in de tuin bezig en voelde toen dat ik hier helemaal niet weg wil, maar dat ik wel wil zijn wie ik ben en kan leven zoals ik wil leven. Ik zou nu heel graag met z’n vieren gaan samenzitten en mijn verhaal gaan vertellen. Alles waar ik afgelopen jaar doorheen ben gegaan. Ik ben mijn verhaal nu aan het vertellen aan de mensen die ik nu ontmoet in mijn leven. Maar ook mijn naasten hebben nu het recht om ook mijn verhaal te horen. Ik vind dat moeilijk, maar het moet gebeuren. Dingen zijn nu niet duidelijk voor hen. Voor mij zijn dingen duidelijk maar ik moet en wil dit met hen gaan delen. Dit moet ik doen om zelf verder te kunnen, maar ook dat zij hiermee verder kunnen.

Leven vanuit mijn waarheid, ook al is dit niet makkelijk voor de mensen om mij heen, die dicht bij mij staan.

Maar door dit niet te delen, voel ik alleen maar meer verwijdering. Dat voelt niet fijn en niet lekker. Dit proces waar ik in ben terecht gekomen is allemaal begonnen met een ontmoeting met mijn Tweelingziel. Hier kwam ik pas later achter want ik wist niet eens van het bestaan van Tweelingzielen.

Buiten dat ik verliefd ben geworden op een vrouw, is er een proces begonnen van spirituele ontwaking, een hartontwaking. Zoals ik het nu zelf zie is eigenlijk de coming out, verliefd worden op een vrouw maar peanuts bij wat er daarna allemaal gebeurd is.

De bedoeling van de ontmoeting met een tweelingziel is dat je spiegels voorgehouden krijgt zodat je al je blokkades, al je pijn, je kindspijn en trauma’s moet wegwerken om uiteindelijk vrij te zijn van pijn, zelfliefde gaat krijgen en kan gaan leven vanuit je diepste kracht, je bron. Een vrije ziel, een vrije geest. Ik heb mezelf mijn hele leven alleen gevoeld, hoeveel liefde ik ook om mij heen ontvangen heb. Hoeveel mensen ook van mij hielden; ik voelde dit niet bij en voor mezelf. Nu pas is die liefde er voor mezelf, ik hou van mezelf, ik weet wie ik ben. Ik ben liefde, Ik ben licht, Ik ben.

Tijdens dit proces zijn er heel bijzondere spirituele dingen in mijn leven gebeurd. Deze ervaringen zijn vanuit een 3-D leven, een aards leven niet te begrijpen. Ik heb altijd geweten dat er meer was tussen hemel/universum/kosmos en de aarde. Maar nu pas begrijp ik het en kan ik het verklaren. Ik voel me heel erg verbonden met boven, maar ook met beneden. Alles is energie en ik voel dat ik deze (licht) energie door mag gaan geven aan de aarde, aan de mensen om me heen. Leven vanuit Licht en Liefde. Maar niet op een zweverige manier.

Door mijn hoog gevoeligheid heb ik altijd dit gevoel al gehad, maar voelde me daardoor wel heel erg alleen. Ik heb mijn hele leven gedacht dat iedereen dit had. Maar nu weet ik dat dit niet zo is. Als ik mijn verhaal aan anderen vertel is er op dit moment niemand die dit begrijpt. Dat maakt het soms lastig. Nu weet ik dat het ook niet te begrijpen valt als je het zelf niet meemaakt of hebt meegemaakt. Ik voel me heel sterk verbonden met het universum/kosmos/God, welke naam je het ook geeft.

Ik heb telepathisch/paranormaal contact met mijn tweelingziel. Dit is een zielsverbinding die nooit meer over gaat, nooit meer zal verdwijnen. Wij delen dezelfde ziel, hebben dezelfde hartfrequentie. Al onze energiepunten/chakra’s zijn met elkaar verbonden. Ik kan en wil hier niet meer tegen vechten. Het gaat hier om onvoorwaardelijke pure liefde. Deze liefde heb ik voor mezelf. Maar alles wat ik zeg, voel, denk en weet geldt ook voor mijn tweelingziel.

Tweelingzielen komen samen; als het niet in dit leven is, is het in een volgend leven.

Doordat ik nu weet wie ik nu ben weet ik ook dat ik alle energieën van anderen voel en dat ik daardoor veel afstand moet nemen van anderen.  “We have to distance ourselves from others”. Doordat ik nog steeds in een proces zit, kom ik steeds dieper in mezelf, dieper in mijn eigen ziel en dieper in mijn kracht. Ik denk dat je dit een late roeping noemt. Ik weet nu pas wie ik ben, ik weet nu pas wat ik wil.

Ik weet nu dat ik ook door gewoon mezelf te zijn, energie kan laten stromen bij anderen. Dat wil ik gaan praktiseren, ik weet alleen nog niet precies hoe. Maar ik voel me heel dankbaar dat ik dat mag gaan doen. Als kind wist ik dit allemaal al, maar ik was bang voor deze energie. Maar nu mag het er zijn.

Er zijn afgelopen jaar een aantal spirituele ervaringen geweest die vanuit een fysiek zijn, niet te begrijpen zijn voor anderen. Ik ben echt opnieuw geboren. Rebirthing. Ik weet hoe het voelt om een kind te baren. Ik ben zelf opnieuw door mijn eigen geboortekanaal gegaan, zelf opnieuw geboren. Hoe dan?

Een overleden priester oom heeft tijdens mijn slaap naast mij gestaan en mij ondergedompeld als een soort doop. “Ik mag zijn wie ik ben”. Dit gebeurde tijdens een bewuste, wakkere droom. Hij duwde mij met zijn handen naar beneden vanaf mijn hoofd in een wiegende beweging en ik voelde me heel licht worden. Ik wilde daar wel heel graag blijven. Maar ik werd weer naar boven getrokken door hem omdat het niet de bedoeling was om daar te blijven. Ik heb nog wat te doen op deze aarde. Ook dit was een hele bijzondere ervaring.

Doordat ik mezelf heb kunnen helen, al mijn blokkades heb weggewerkt waardoor ik geen fysieke pijn meer heb, weet ik nu dat ik ook anderen kan helpen helen als ze open staan voor energie. 

Uiteindelijk is alles energie en is alles wat leeft met elkaar verbonden. Dat is hoe ik het nu voel.

Ik ben er altijd vanuit gegaan dat we dit allemaal weten. Ik voel, ruik, hoor, zie en weet dit allemaal heel diep van binnen. We zijn allemaal zielen en mogen leven vanuit ons hart en ziel. Alles is Liefde.

Dat maakt mijn aardse situatie niet makkelijk. Ik hou van D., Ik hou van S., Ik hou van L., dat zal altijd zo blijven. Maar de onvoorwaardelijke, pure liefde met mijn tweelingziel overstijgt alles. Tijdens mijn hele proces heb ik deze liefde van mijn tweelingziel gevoeld. Ik wil haar in mijn leven, maar ik wil ook D., S., en L. in mijn leven. Ik wil het allebei en dat is de struggle waar ik doorheen ga. Er wordt gezegd dat ik moet kiezen, maar ik wil en kan nog niet kiezen. Misschien is het naïef en moet ik toch maar weer volgens de norm gaan leven. Maar ik wil niet meer volgens de algemene norm, man-vrouw-kind leven. Dat kan ik niet meer. Er is een vrouw in mijn leven gekomen, alleen is dat nog niet fysiek. Zelf denk ik dat het kan, maar het is niet aan mij. Ik wil zijn wie ik ben en leven vanuit mijn eigen zijn.

Wie er op mijn pad meegaat, mag mee. Heel graag. Alles vanuit liefde. Ik wil niet meer alleen, maar samen. En ook verschillende vormen van liefde naast elkaar. Dat is wat ik wil, maar ik weet niet of anderen dat kunnen. Maar dat is niet aan mij. Als ik wel een keus moet maken, dan maak ik die keus. Maar ik kan niet meer terug in een hok. Ik heb 55 jaar in mijn eigen hok geleefd.

Maar…ik heb nergens spijt van. Geen spijt van het samenzijn met D. Geen spijt van het krijgen van onze twee prachtige dochters. Dit is allemaal vanuit liefde gebeurd.

Maar nu weet ik, voel ik dat er altijd iets heel diep weggestopt is geweest. En dat is er nu uit, aangeraakt door mijn tweelingziel. De sleutel op mijn slot.

Door dingen niet te delen met D., S., en L. voel ik dat ik weer op slot ga en me weer terug ga trekken in mijn hok. Dat wil ik niet meer. Wat ik tegen hen en anderen kan vertellen valt ook niet te begrijpen. Dat realiseer ik me heel goed. Maar er is een vrouw in mijn leven en die wil ik ook fysiek in mijn leven. Ik wil in ieder geval de ruimte krijgen dat zij in mijn leven kan komen. Maar ook D., S., en L. wil ik in mijn leven.

Alles alleen maar vanuit liefde.

D. en ik leven al gescheiden levens, maar er is ook nu nog ruimte voor elkaar. Heel graag zou ik dat zo willen houden, maar ik weet ook dat dit misschien niet kan. Maar daar moeten we dan een weg in zoeken. Ik wil ze niet kwijt.

Maar de magnetische aantrekkingskracht met mijn tweelingziel, zonder dat er aards contact is, is heel erg sterk.

Het is heel bijzonder, maar ik realiseer me heel goed dat dit voor mijn naasten heel moeilijk en niet te begrijpen valt. Ik hou zoveel van D., S., en L. maar ik hou ook heel veel van mezelf.

Er gaan andere mensen en dingen op mijn pad komen en ik sta open voor alles en iedereen die ook vanuit deze energie kunnen en willen leven. Positieve energie en leven vanuit licht. Licht en liefde, dat is wat er naar de aarde moet komen, dat is wat ik voel. Zaadjes planten om dit te creëren, want ik kan de wereld niet veranderen. Maar ik kan wel in het klein beginnen bij mezelf en bij mijn omgeving.

Gewoon mezelf zijn en mijn eigen waarheid leven vanuit liefde.

Als ik vanuit mijn eigen waarheid ga leven, kan ik een nog mooiere wereld creëren.

 

Translate »