Selecteer een pagina

Lange houdbaarheid van mijn ziel

De ziel van een schilder

10-3-2023

Het is zo fijn om te weten dat mijn ziel een hele lange houdbaarheid heeft. Eeuwig leeft. Al eeuwen heeft geleefd. Nog vele eeuwen zal doorleven. Mijn lichaam heeft maar een beperkte houdbaarheid. Daarom moet ik daar levend op deze aarde heel goed voor zorgen.

Het lichaam leeft relatief gezien maar heel kort. Dit in vergelijking met mijn ziel. Het is de verpakking voor iets veel groters en mooiers. Mijn ziel. Wat een bijzonder ding is dat toch. Die woont in mijn lichaam en wil gelukkig, blij en gezond zijn. Licht en liefde zijn. Naar die ziel moet ik zo goed luisteren om dat allemaal te bereiken. Dit kan ik alleen maar door terug te gaan in stilte. In stilte in mezelf. Luisteren naar die stilte. Wat zegt die stilte tegen mij. Het gesprek aangaan met mezelf. Gesprekken met anderen even stopzetten om dichtbij mezelf te kunnen komen.

Ik ga ervan uit dat alle zielen licht en liefde willen. Niemand wil ziek zijn of oorlog. Alle zielen willen naar het licht. Waarom zien de meeste zielen dat licht dan pas als ze overgaan? Waarom kan dit licht niet door meer mensen nu geleefd worden op deze aarde? Dit zijn de lessen die geleerd worden. Een heel leven lang maar ook door alle levens heen.

Maar nu in deze tijd, levend op deze aarde gaan er meer mensen leven in licht. Meer dan ooit tevoren. Dat is wat ik geloof. Meer bewustwording waar dit korte leven op aarde echt over gaat. Meer willen leven in het licht. Wat is echt belangrijk. Dat je het hier en nu moet doen om weer een stukje verder te kunnen naar verlichting.

Ik realiseer me heel goed dat mijn proces niet is weggelegd voor veel mensen nu levend op deze aarde. Toch is mijn ziel nu levend op deze aarde verlicht. Een versneld proces. Ik ben zeker niet de enige op deze aarde waar dit nu mee gebeurt. Dit proces moet je wel helemaal alleen doen om jezelf uiteindelijk niet meer alleen te voelen. Er is veel hulp, maar uiteindelijk moet je het zelf doen.

Ik voel of mensen openstaan voor mijn energie. Dat zijn er nog steeds niet zoveel in mijn omgeving. Maar ik voel ook dat ik dat achter me mag laten en verder mag op mijn pad. Loslaten wat ikzelf heb losgelaten. De energie van dit loslaten gebruiken om een geheeld leven verder te mogen leven in de tijd dat ik nog op deze aarde leef. Ik ben blij en dankbaar voor deze tijd die gaat komen en die is.

10:09 Wow. Mezelf steeds verder ontdekken. Met jou. Wat heb ik eraan als ik de hele wereld ontdek en mezelf niet ken? Ik maak echt de mooiste ontdekkingsreis met mezelf, in mezelf. Er valt echt nog zoveel te ontdekken. Zalig. Dat één mens dat allemaal in zich heeft. Ongelooflijk. Ik hoef niet meer ver te reizen om mezelf te ontdekken. Ik wil wel weer met mijn opnieuw ontdekte zelf de wereld in en mensen ontmoeten. Maar nooit meer op de vlucht voor mezelf. Hoe heerlijk is dat.

 

Vader, moeder en kind

3-eenheid

8-3-2023

Ik ben mijn eigen vader. Die moet goed voor zichzelf zorgen.

Ik ben mijn eigen moeder. Die moet goed voor zichzelf zorgen.

Ik ben mijn eigen kind. Die moet goed voor zichzelf zorgen.

Deze 3-eenheid moet goed voor zichzelf zorgen. Deze 3-eenheid moet ook heel goed voor elkaar zorgen. Als dit allemaal klopt ben je een compleet mens.

 

Lemuria

Verzonken stad

7-3-2023

Volle maan. Vrouwelijke energie. Dat betekent dat ik weer wat wakker lig vannacht. Het is prima deze energie. Ik zie alle situaties voor me waarin wij bij elkaar waren in Dubai. Ik voel nu dat die situaties bijzonder waren in energie. Het leek of wij alleen samen waren. Dat alles en iedereen om ons heen wegviel. Alleen wij. Het thuiskom gevoel. Het onbewuste weten. Nu is het bewust weten zonder aards contact. Deze energie is alleen maar sterker en sterker. Wij samen.

Daarna ben ik in Lemuria waar iedereen in liefde en vrijheid samenleefde. Een verzonken stad die langzaam weer boven komt drijven. Daar konden wij samen zijn en samenleven. Dat gaat voor mij en ons weer gebeuren. Leven en werken in liefde met alles en iedereen. Samen met anderen die daar ook voor openstaan. Dit is de stad waar ik wil leven in vrijheid. Ik kan niet meer leven in een verzonken stad. Ik wil leven in een stad boven de grond in en met liefde voor alles dat leeft. Dat is leven in de nieuwe wereld.

Onze ziel gaat zover terug. Iedere keer komen er weer nieuwe stukjes bovendrijven van onze ziel. Herinneringen die ver teruggaan in de tijd. Naar lang vervlogen tijden. Ik word alleen maar steeds enthousiaster over mijn eigen ziel. Een ziel die zoveel informatie kan opslaan. Dit is toch wel bijzonder. Hier had ik bewust geen weet van. Dit alles was ver weggestopt en nu mag ik het opschrijven voor mezelf. Om het te begrijpen voor mezelf.

Explosie van licht

Explosie van licht

6-3-2023

10:30 Onze verlichte ziel kwam samen. Sterke gedachtenkracht en visualiseren. Dat is wat we doen. We zijn lang samen en voelen en spreken elkaar. Voelen en weten wat goed is voor ons. Alles in, voor en met de liefde. Aan het eind lig ik met mijn ogen open en zie een heel groot wit licht knipperen tussen mijn ogen. Dit is voor de explosie die daarop volgt. Dan is het knipperen weg en is mijn lijf weer wat lichter. WOW. What a Journey. Jij en ik. Wij. Samen. Genieten van elkaar. Dit is werken aan de liefde maar geen werk. Dit is zijn voor mij. Dat schrijf ik dan maar weer op zodat ik later nog kan nagenieten van dit heerlijke samenzijn.

 

Handen boven de deken

Handen boven de deken

4-3-2023

Dit werd vroeger tegen kinderen gezegd. Waarom? Waarom mochten die handen niet onder de deken? Wat is en was de invloed van de kerk. De scheiding van lichaam, geest en ziel. Je eigen handen mochten niet je eigen lichaam aanraken. Hoe bizar eigenlijk. Een kind kreeg schaamte opgelegd als het ging om jezelf aanraken. Waarvoor moest je jezelf schamen? Waarom mocht je je eigen lichaam niet ontdekken? Welke handen mochten dat lichaam dan wel aanraken? Er werd dus al vroeg een lichaam van een geest en ziel gescheiden. Deze kwamen los te staan van elkaar en gingen als zodanig los van elkaar functioneren zodat anderen die macht over jou hadden en alles konden doen wat zij wilden. In alle vormen. Daar zijn veel gaten geslagen in een ziel. Wat als kinderen destijds wel die handen onder de deken mochten doen? Zouden er dan veel meer gelukkige mensen zijn die in hun eigen kracht zouden staan zodat niet anderen over hun leven konden beslissen? Hoe anders zou de wereld er dan nu uitgezien hebben? Een mens niet meer afgescheiden van zichzelf. Gelukkig met zichzelf. Zichzelf kan en mag beminnen en liefhebben. Maar het is nooit te laat. Deze schaamte hoeft niemand meer opgelegd te worden. Geen mens kan dit een ander mens meer opleggen. Waarom heeft de mensheid dit zover laten komen?

Translate »