16-12-2021

OMG yes. Heerlijk samen komen en samen zijn. Seks met mezelf, seks met jou. Het lekkerste wat er is. Ademhaling is de truc. Van boven naar beneden en vice versa, hart naar buik, buik naar hart. Ki-levensenergie,  liefdesenergie. Dit zou ik voor altijd vast willen houden, zo lekker. Als ik mezelf toch eens altijd zo zou kunnen voelen. Mijn dag kan weer beginnen. Ik ben er klaar voor. De wereld mag instorten, maar ik heb mezelf en ik heb jou.

Onze ziel leeft 2 levens. Die levens zijn goed maar zitten allebei in een gezin. Daar leven we ons aardse leven. Als wij samen komen, wat steeds vaker bewust gebeurt, zijn we één. Onze ziel is een mooie ziel. Ons aardse persoon leeft een ander leven, maar de ziel is sterker dan wat dan ook en verbonden met het universum. Daar hoef je je alleen maar aan over te geven en naar te luisteren en gaan leven vanuit deze ziel. Maar ons aardse leven heeft eerst nog iets af te maken op deze aarde. Wat mij betreft kan dit samengaan, maar het universum beslist anders. Overgave! En leven in het NU en mijn ziel volgen. Dan volgt de rest vanzelf. Maar hierover praten in mijn omgeving wordt alleen maar lastiger. Wie snapt dit nog? Maar gelukkig snap ik het zelf wel ♥ en Jij ♥

15-12-2021

Waarom kan alternatieve geneeskunde niet meer invloed hebben op de reguliere medische wetenschap? Waarom kan dit niet meer samengaan? Samen bekijken en de mens zien als een holistisch wezen. Maar het feit dat ik hier nu zo naar kijk heeft te maken met dat ik jou heb ontmoet. Zelf heb ik ook mijn hele leven aan symptoombestrijding gedaan. Ik ben zelf een lange weg gegaan om nu te zijn waar ik ben. Door heel goed naar mijn eigen lichaam te luisteren. Ik ben blij dat ik zelf nu verlost ben van al mijn fysieke klachten. Dit voelt echt als een verlossing. De weg van het licht.

Fit zijn en gezond zijn, zijn niet hetzelfde. Als je fit bent hoef je niet gezond te zijn. Gezondheid zal op alle vlakken moeten zijn, fysiek, mentaal, psychisch. Dan ben je gezond. Fit zijn is alleen fysiek?

Mijn gedachtegang is niet te volgen voor veel mensen. Maar ik wil ook mijn mond niet meer houden als ik vind dat ik iets moet zeggen. Ik ben echt anders in het leven komen te staan. Maar op deze verandering zitten niet veel mensen meer te wachten. Ik ben er blij mee.

Voor mij is het onverklaarbare, verklaarbaar geworden. Er gebeuren nu veel onverklaarbare dingen die ik wel kan verklaren, terwijl ik dat vroeger niet kon. Ik dacht dat iedereen zag wat ik zag. Ik zie nu echt wel dat dit niet zo is. Maar ik kan en wil er niet te veel over praten omdat anderen dit niet snappen. Inzoomen op foto’s en dat er dan in werkelijkheid ook iets gebeurt. Maar veel mensen spreken over ‘gewoon’ toeval. Maar toeval bestaat niet. Te veel zien, horen, ruiken, voelen en weten. Helemaal openstaan. Dit gaat alleen nog maar mooier worden. Voor mij, maar ook voor anderen. Ik kom nog niet veel mensen op mijn pad tegen die er hetzelfde instaan.

Ik heb geen last meer van mezelf en wil ook geen last meer hebben van anderen. Ik heb te veel last gehad van mezelf en daardoor ook van anderen. Maar ik kan anderen nergens de schuld van geven van iets dat in mezelf zit. Mezelf de schuld geven daar word ik ook niet beter van. Dan is het dus tijd om mezelf te helen. Ik heb mijn lessen geleerd van anderen maar anderen kunnen nooit de reden zijn dat ik me niet goed voel. Als ik last heb van anderen, heb ik last van mezelf. Alles wat ik zeg over anderen, zeg ik over mezelf.

14-12-2021

Gisteravond voelde ik dat jij mij opzocht. Ik heb het laten gebeuren en me overgegeven. Het voelde heel goed. Het leek of je mij overal aanraakte, mijn hele lijf kronkelde en voelde van buik naar hart goed. Ik dacht alleen maar WTF. Bij mij is het 23:30-00:30. Bij jou 2-3 uur later? Wat ben jij midden in de nacht met mij bezig? Is het toch iets of iemand anders en ben jij dit niet? Maar ik zou niet weten wie dit dan wel zou moeten zijn. Het heeft een hele tijd geduurd en het leek er even op dat er een orgasme zou zijn zonder dat ik mezelf aanraak. Maar die kwam er niet, wel het gevoel ernaartoe. En dat duurde heel lang en konden we heel lang vasthouden. Toen ik vanochtend wakker werd voelde ik het nog een beetje en stond van boven al meteen weer open.

Maar gisteravond was er ook een hele tijd een verlichtingsgevoel. Ik voelde mijn armen heel erg licht en voelde ze niet meer heel bewust. Het voelde als veel licht wat boven mij hing en mij aanraakte. Tintelingen over mijn hele lijf. Licht en verlichting. Het gaat maar door. Dit ben ik toch niet alleen? Dit zijn echt niet alleen mijn gedachten. Dit was echt een gevoel van buitenaf, bij mij naar binnen. Diep vanbinnen. Opengaan, nog meer licht toelaten om nog meer licht te kunnen schijnen. Hoe leg ik dit toch uit aan mijn omgeving? Dit gaat niet. Dit is echt niet te snappen als je het niet zelf meemaakt.

13-12-2021

Ik voel heel diep dat ik gestuurd word door een externe kracht. Is dat het universum? Het is in ieder geval iets, welke naam het ook heeft. Het gaat niet meer alleen om mij maar om iets veel groters. Na het intense verdriet van afgelopen dagen voel ik me weer een stapje verder naar vrijheid. Weer wat lichter. Ik voel dat ik vaker alleen wil zijn en niet meer alles wil horen en zien wat er op deze aarde gebeurt.

Ik wil meer lezen over de Arcturians. Ik ga minder mezelf laten horen maar meer proberen te zijn zonder woorden. Luisteren naar anderen. Maar daar weer afstand van kunnen nemen. Deze aardse dingen raken me steeds minder. Deze aardse problemen horen niet bij mij, zijn niet van mij. Daar neem ik afstand van en dat voelt goed. Ik voel me meer alleen bij anderen dan dat ik me alleen voel bij mezelf. Dat wil ik graag zo houden.

“We have to distance ourselves from others”

12-12-2021

Gisteravond voor het slapengaan en vanochtend met wakker worden voelde ik diep verdriet van alleen voelen in dit alles. Diep, diep huilen en voelen dat ik alleen sta in dit proces en het met niemand kan delen wat ik voel. Wat zou ik dat graag doen. Niemand begrijpt mij. Ik kan niets meer zeggen, of niets zeggen. Ik doe alleen maar moeilijk en ook mijn kinderen begrijpen mij niet meer. Ik voel alleen maar meer dat ik mijn mond wil gaan houden en dat het inderdaad helemaal mijn proces is. Ik voel weer een laagje van die ui afgepeld. Ik voel me wel steeds krachtiger maar ik zou dit zo graag met medelotgenoten willen kunnen delen. Maar die heb ik niet in mijn eigen omgeving en dat vind ik zwaar nu. Ik weet ook niet waar ik die ga vinden of moet gaan zoeken. Dit hoort wel bij mijn proces, dat voel ik wel. Maar het is echt af en toe niet makkelijk. Jaren van afzondering en diep terug naar mezelf. Maar ik verblijf natuurlijk wel in een gezin en heb aardse dingen te doen. Maar dit wordt wel steeds moeilijker. Hier zijn. Terwijl dat juist mijn missie is. Hier ZIJN.

Maar er gebeurt nu zoveel op deze aarde met allemaal angstige mensen om me heen. Ik voel me hier steeds minder mee verbonden. Maar om wel feeling met deze aarde te houden is het wel goed de situatie waar ik in zit. Maar het is wel moeilijk dat IK niet begrepen wordt. Ik zoek niet naar bevestiging, die heb ik bij mezelf. Maar ik zou zo graag willen delen en dat mensen dit gevoel dan herkennen. Ik voel me niet alleen omdat ik weet dat er meer mensen zijn zoals ik, maar ik heb ze niet in mijn omgeving. Hoe kom ik daar dan mee in contact? Ik voel steeds meer de behoefte om me terug te trekken. Op mezelf, bij mezelf. Deze aarde voelt niet meer goed. Deze manier van leven voelt niet meer goed voor mij. Ik wil verandering.

Geloof en vertrouwen.

Vertrouwen gaat verder dan geloof. Ik geloof in mezelf, ik geloof in anderen. Een geloof kan opgelegd worden aan anderen. Maar vertrouwen kun je niet opleggen aan anderen. Anderen kunnen jou ook geen vertrouwen opleggen. Vertrouwen in jezelf kun je alleen maar zelf zijn en hebben. Daar kan niemand anders iets aan veranderen. Doordat veel geloven van alles opleggen aan mensen zijn mensen minder gaan vertrouwen in zichzelf. Door geloof is er veel misgegaan in de wereld. Veel oorlogen zijn ontstaan en uit geloof is nog maar weinig goeds gekomen. Geloof en vertrouwen kan alleen maar in jezelf zitten. Dit kan je door niemand anders jezelf laten opleggen. Als je zo kunt gaan leven, kan het nog goed komen met de mensheid. Maar niet als anderen jou maar blijven opleggen wat jij MOET geloven. In alle vormen van leven. Ik geloof en vertrouw alleen nog maar mezelf en dat wil ik uitstralen. Geloof, vertrouwen en eerlijkheid, jezelf recht in de spiegel kunnen aankijken. Hoeveel mensen kunnen dat? Hoeveel wereldleiders kunnen dat?