22-8-2022

9:30 Dit was weer samenkomen op hoog niveau. Die energie als wij elkaar opzoeken en samen zijn is abnormaal. Zo hoog. Zo dichtbij. Zo mooi.

Maar bewust realiseren dat we in het aardse nog niet samen kunnen zijn blijft een lastige, maar een feit.

Allebei onze gezinssituatie met kinderen. Maar daarnaast hebben wij ons eigen leven samen. Dat is fijn, dan voel ik me goed en voel ik me niet alleen. Dan ben ik echt diep gelukkig. Dit gevoel van afgelopen dagen, de rust, zou ik zo graag echt langer willen vasthouden. Zo wil ik me altijd voelen. Vertrouwen dat alles goed komt, vertrouwen dat alles goed is. Hoe graag we ook bij elkaar zijn, het kan (nog) niet in het aardse. Nog niet fysiek.

Leven in het nu is de sleutel. Geen verwachtingen, geen druk opleggen bij mezelf, dus ook niet bij jou. Dat is het beste. Zijn in het nu en goed voor mezelf blijven zorgen. Dat is leven vanuit overgave.

14-8-2022

Ik sta weer op een vrije parkeerplaats voor een camper overnachting. Dit keer met veel Italianen om me heen die graag samen reizen en dan erg luidruchtig zijn. Wat is het dat mensen altijd anderen nodig hebben om gelukkig te zijn? Ik ga er maar vanuit dat mensen ook echt gelukkig zijn. Voor mij lijkt het op dit moment of iedereen gelukkig is, behalve ikzelf. Ik voel me wel weer wat beter en heb wat meer energie. Het alleen zijn is op momenten heerlijk maar helemaal alleen voelen, voelt nog steeds niet fijn. Wat heeft het universum voor mij in petto? Dat ik door dit eenzame proces maar door blijf gaan? Dat er geen eind aan lijkt te komen? Dat ik het soms zo zwaar heb dat ik het liefst met alles zou willen stoppen. Dan is het niet te doen. Mijn buik blijft maar doorgaan en misschien is het niet van mij. Maar ik wil dit zeurende gevoel ook niet meer voelen. Dus het is wel van mij. Ik stuur rustige zachte liefdes energie mijn eigen lichaam in en kan dan wel weer heerlijk slapen.

Ik rij verder met de camper door het Normandische land. Langs de kust en door het binnenland waar de tijd heeft stilgestaan. Het is mooi om te zien, maar ik ben ook weer blij om er weer verder te gaan. Het blijft fijn om te reizen in en door de tijd.

11-8-2022

Ik heb vannacht lang wakker gelegen met druk op mijn borst. Ik kreeg een inzicht dat toch niet alles van mij is. Maar dat ik er wel last van heb. Voel ik dan toch veel van anderen en kleeft dat aan mijn lichaam? Ik kan het me bijna niet voorstellen. Maar als dit zo is wil ik zo snel mogelijk af van energie die niet van mij is. Door dit diep weg te ademen. Ik wil geen last hebben van energie van anderen. Is de energie in Normandië ziekmakend voor mij? Waarom duurt het zo lang? Wat is van mij en wat niet? Ik ga vanaf nu bewuster kijken om het weg te ademen als het niet goed voelt. Ik wil hier echt geen last meer van hebben.

Verpakt eten.

Als ik nu in een supermarkt loop voel ik veel weerstand tegen bijna alles wat verpakt is. Ik kan het niet kopen. Ik heb op dit moment überhaupt heel weinig honger en lust heel weinig. Vooral groenten en fruit vind ik wel lekker. Gaat dit nog veranderen of zal dit blijvend zijn? Ik wil het liefst alleen natuurlijke produkten eten. Mijn eetpatroon heeft echt een mega turn gemaakt afgelopen week. Het lijkt echt een ontgiftiging van alles dat niet goed is voor mijn lichaam. Ik hoop dat deze bewustwording mij weer beter gaat laten voelen. Want naast de hemel bestaat toch nog steeds de hel. Zo slecht wil ik me niet meer voelen.

10-8-2022

Ik ben nog steeds niet 100% fit. Hoe lang ga ik me nog zo voelen? Het voelt vreemd. Heb ik wel een vorig leven in dit aardse leven geleefd? Is dit wel mijn leven geweest? Ik voel me nu zo anders. Waarom heb ik dit leven niet meteen vanaf het begin, vanaf mijn aardse geboorte kunnen leven? Waarom moest ik eerst door een hel om in de hemel te komen? Ga ik op aarde langdurig in de hemel blijven? Ik kan het me nu even niet meer voorstellen. Iedere keer is het nog meer loslaten van iets. Nu is het mijn fysieke dat losgelaten moet worden. Mijn eigen fysiek, hoe vreemd dit ook klinkt. Mijn fysiek is moe. Ik lijk een oud wijf. Ik slaap niet normaal veel. Het zal wel ergens goed voor zijn. Ik reis nu alleen, maar ik wil niet meer alleen reizen. Het liefst zou ik nu naar huis rijden en nooit meer zo lang alleen met de camper weggaan. Dat ga ik ook niet meer doen. Ik voel dat dit de laatste lange trip is die ik alleen maak. Ik heb hier geen zin meer in. Dan blijf ik liever thuis en maak korte tripjes.

7-8-2022

Na veel twijfel en me niet goed voelen en het ego zijn werk laten doen, was er vanochtend vroeg weer het gevoel en de intuïtie. We zochten elkaar en vonden elkaar. We hadden een fijn gesprek en zijn lang samen geweest. Echt samen. Wij samen. Geen twijfel. Wanneer raak ik de echte twijfel kwijt? Ik wil niet meer alleen zijn en me alleen voelen. Dit was in ieder geval weer even een moment samen. Verder toch maar weer geduld.

“Ik doe mezelf tekort als ik niet opensta voor een andere relatie met een andere vrouw”. Deze zin is tegen mij gezegd en houdt me bezig. Maar wie gaat mij geven wat ik met jou deel? Ik doe het echt niet meer voor minder. Alle energiepunten gematched. Geheeld. Ik voel absoluut geen behoefte om iemand anders te moeten helen in een relatie. Ik heb genoeg aan mezelf geheeld. Dit is het. Ik heb geen energie om in een nieuwe relatie dit te moeten doen voor een ander. Ik wil iemand die heel is naast mij. Dat ben jij. Niemand anders. Ook al snappen anderen hier helemaal niets van. Dit is goed.