Selecteer een pagina

Hell of a job

Frankrijk-Phare Saint-Mathieu

4-8-2022

4:22 Heftige zonnestormen. Na een weekje sociaal geweest te zijn roept mijn lichaam me terug. Pas op de plaats. Zonnestormen richting 8-8 Leeuwenportaal. Gister de hele dag rond de camper in de schaduw liggen slapen. Ik voelde me beroerd. Spierpijn in de benen en druk op mijn borst, koortsig maar vooral hele erge hoofdpijn. Ik kon het licht van buiten niet verdragen. Maar ik zag van binnen heel veel licht. Het leek of mijn voorhoofd, mijn derde oog werd opengescheurd. Het was niet fijn. Ik voel nu heel sterk dat ik alleen nog maar geheeld wordt door de zon en de maan. Er zijn geen mensen meer die mij kunnen helen. Dit kan en doe ik zelf met de elementen. Ik wil dan ook alleen nog maar een relatie met iemand die op dezelfde manier in het leven staat. Ik hoef niemand te helen, ik heb mezelf geheeld. Niemand kan mij helen en ik kan niemand anders helen. Maar een nieuwe relatie voor mij gaat alleen nog maar vanuit gelijkwaardigheid op alle levels. Ik hoef en wil in een relatie niemand meer hoeven helen. Ik heb genoeg gehad aan mezelf en nu wil ik leven. In liefde en vrijheid. Maar vooralsnog is mijn lichaam nog even aan het helen en alle upgrades aan het verankeren en dat is niet fijn. Maar dit is part of the deal.

5:29 What a hell of a job…Ik kan mijn lichaam vanuit mijn onderrug niet stilhouden. Ook mijn derde oog doet zo’n pijn. Ik hoop dat dit snel stopt. Ik voel dat ik dit stuk even helemaal alleen moet doen. Door de pijn heen. Ik blijf nog maar even op deze camping want ik kan nu niet rijden. Ik kan het licht niet aan.

 

Translate »