Selecteer een pagina
Castricum aan Zee

10-6-2021

Je voelt zo dichtbij, toch ben je zo ver weg. Wat hou ik toch van jou. Ik hou van je ziel, want verder ken ik je niet. Ik heb over je gedroomd. Je was in dezelfde ruimte maar toch bleef je op afstand. Je partner maakte contact met mij maar jij kwam niet dichterbij. Later in de droom kwam je wel iets dichterbij, maar toch voelde ik nog afstand.

Vandaag ga ik weer naar huis en daar heb ik wel weer zin in. Maar ik ben wel benieuwd wanneer ik weer wegga. Want dit leven is wel heerlijk. Ik voelde afgelopen dagen wel veel zware energie maar ook liefde. Ik heb een korte behandeling gegeven. Door alleen maar even achter iemand te staan gebeurt er al iets met iemand. Ik voelde mijn hart. Daarna was het iets lichter. Ik voel weer veel maar realiseer me dat ik niet meer alles kan zeggen wat ik voel. Maar ik laat het weer los.

Gistermiddag zijn we naar  Castricum aan Zee gefietst en de dag ervoor ben ik alleen naar Egmond aan Zee  gefietst. Heerlijk om zo de kust van Nederland af te reizen. In Egmond Zuid heb ik op het naaktstrand gelegen. Ik heb er op gelet dat ik alleen maar tussen vrouwen lag. Maar zo’n strand trekt toch ook verkeerde mensen. Zoveel ruimte op dit strand en dan komt er toch een jonge jongen alleen tussen vrouwen liggen met een enorme paal…

Moet er dan echt een strand komen alleen voor vrouwen? Waarom kunnen mannen en vrouwen niet normaal naakt bij elkaar zijn?

Ik ga nu mijn spullen pakken en daarna rustig richting Arnhem rijden. Ik vond het heel leuk om onze vrienden weer te zien en in welke fase van het leven zij nu allemaal staan. Onze kinderen delen een gezamenlijke geschiedenis in Brunei en Qatar, maar hebben nu in Nederland geen contact met elkaar. Door zelf twee meiden te hebben zie ik niet hoe jongens in deze tijd met hun tijd omgaan. Dit hoor en zie ik alleen bij vriendinnen om me heen. Veel vriendschappen van jongens worden gemaakt via het gamen. En bij meiden is dit via social media. Ik heb geen oordeel hierover en dit is echt iets van deze tijd maar ik zie wel dat er steeds minder Eye to Eye vriendschappen zijn. Komen jongeren zo niet veel te veel van zichzelf af te staan? Van hun hart af te staan? Is het niet beter dat ze voornamelijk leren van echte menselijke contacten en niet van een telefoon of een computer? De tijd zal het leren. Dit hoort bij deze tijd.

Het was fijn hier te zijn bij goede vrienden, maar het is nu ook weer fijn om naar huis te gaan.