19-6-2022

6:00 Ik weet dat er aartsengelen zijn en dat je die om hulp kunt vragen. Maar ik weet ook dat er mensen zijn die er voor je zijn en je kunnen helpen. Die je begrijpen en ondersteunen. Maar ik weet ook dat je het uiteindelijk allemaal zelf moet doen.

Vanochtend komen bij deze gedachten bij mij vanuit het niets diepe tranen, diep verdriet. Ik heb hele lieve mensen om me heen, maar niet iedereen staat meer open voor mijn verhaal. Mensen die wel open staan voor mij, horen mijn verhaal aan maar ook zij begrijpen niet dat dit kan en dat dit bestaat. Dat ik contact heb met mijn tweelingziel via het universum. Dat maakt toch alleen voelen. Nog steeds. Ik voel even dat ik geen mensen om me heen heb die er zijn voor mij. Wie is er echt voor mij? Wie begrijpt mij? Wie voedt mijn ziel? Ik voel en ben verdrietig hierover. Zal ik me dan moeten richten naar Aartsengelen?

Tweelingziel of niet, maar dit is toch weer een stukje verdriet waar ik alleen doorheen moet op deze aarde. Wat ik alleen moet voelen. Ik laat het er zijn en kom zo weer een stukje verder op mijn pad naar vrijheid. Totale vrijheid.

Mijn hele aardse leven heb ik een goed leven gehad. Maar mijn ziel heeft het zwaar gehad. Daar heb ik mijn hele leven niet naar geluisterd. Die tijd is voorbij. Ik mag er nu helemaal zijn met en voor mijn ziel. Of ik nu wel of niet begrepen word.

18-6-2022

Gisteravond samen was een beetje ingewikkeld. Ik was moe en was er niet helemaal bij met mijn hoofd. Maar dat is natuurlijk ook precies net niet de bedoeling. Dat hoofd moet uitgeschakeld worden om bij jou te zijn. Alleen maar voelen. Maar toch was het wel weer fijn samen zijn.

Ik lees een stuk in het boek Starseed van Rebecca Campbell

Blz. 222 (geen toeval…)

“Als we van binnenuit leiden kiezen we ervoor om ons af te stemmen op de wijsheid van onze ziel en van daaruit actie te ondernemen”. “Hoe meer je je van binnenuit laat leiden, hoe gemakkelijker het zal worden om te leiden. Zet je ervoor in om je door je ziel te laten leiden”. “Als een pad niet afgestemd is op het pad van je ziel, is dat niet het goede pad voor jou. Hoe zichtbaarder je wordt, hoe belangrijker het wordt om je blik naar binnen te keren”. “Als we onze toegewijde oefeningen doen en een relatie ontwikkelen waarin we door ons innerlijke worden geleid, is het gemakkelijker om ons innerlijke pad te kennen en erop te vertrouwen. Het is dan gemakkelijker om op één lijn te blijven met wie we als ziel zijn”.

Blz. 225

“Dit moment doet ertoe. Je bent voor dit moment op Aarde gekomen. We hebben allemaal een persoonlijk programma. En op een dag, of in de komende tien jaar, of de komende eeuw, doet iets waarvan je nu denkt dat het de moeite waard zal zijn er niet meer toe”.

“De eenling moet vallen, zodat de ware eenheid kan heersen. Het gaat om jou, en toch ook weer niet”.

Blz. 227

“De kinderen van de zon zijn in aantocht”. “Er komen zielen naar de aarde die door de mystici ‘de gouden zielen’ worden genoemd. Het zijn de zielen die weten, zich herinneren, er zijn, duidelijk zijn”. “We moeten de tuin voorbereiden, de grenzen openstellen, de muren afbreken, een eind maken aan de afscheiding, de hekken openzetten, terugkeren in de armen van de aarde”.

“Gevoelig en sterk. Wakker en intelligent. Ziel tot materie geweven. De grote grootmoeders hebben geweven voor en gedroomd van hun komst. We moeten ons uiterste best doen om hun onschuld te bewaren door aan onze eigen onschuld te blijven denken. Door op te groeien, door opnieuw geboren te worden terwijl we nog vol in het leven staan. Door een manier te vinden om steeds meer tot leven te komen terwijl we ouder worden, door meer en vollediger te incarneren. Om open, open, open te gaan”.

Blz. 230

“Stijg op tot de AARDE”.

17-6-2022

Gistermiddag ruim vier uur gekayaked in de Biesbosch. Het was prachtig en wat een genot om dan alleen te zijn in rust en stilte. Veel vogels, een hert maar geen bevers gezien. Dat het gecultiveerde aangelegde natuur is heb ik maar even naast me neergelegd. Toch heb ik wat moeite als ik daar doorheen ga en de dieren verjaag. De vogels vliegen weg als ik aan kom in mijn gele kayak.  Hoelang mogen hier nog mensen komen en gaan ze dit gebied dicht gooien voor toeristen?

Samenkomen is een energetische behandeling voor ons allebei. Als er zonnestormen zijn is die energie heel sterk en is de magnetische aantrekkingskracht tussen ons ook heel sterk. Wij geven elkaar dan een energetische behandeling om de energie hoog te houden. Maar tegelijkertijd wordt er liefdesenergie afgevoerd. Het blijft een bijzonder en dankbaar pad.

14-6-2022

4:46 Een stilte retraite in eigen land in de Biesbosch. Wat een rust, wat een stilte. Ik voel meteen rust als ik hier aankom. Geen internet en er schieten meteen allerlei gedachten door me heen. Hoe dan? Maar ook meteen denk ik: “Heerlijk!” Even helemaal naar binnen bij mezelf. Lezen, mediteren, fietsen en wandelen zijn mijn plannen. Wat als ik even helemaal niets doe? Kan mijn lichaam niets doen en zich toch goed voelen? Alleen Yoga, meditatie en minimaal eten en drinken? Is dit waar ik naar toe wil, naar toe ga? Ik voel dat er iedere keer stapjes bijkomen. Ik voel me op dit moment heel licht en probeer zoveel mogelijk mijn gedachten uit te schakelen en me alleen maar te richten op de natuur. De geluiden van de ganzen, schapen en de vogels. Ik voel me nu al heerlijk. Voor zover mogelijk zou ik me volledig willen teugtrekken in de natuur. Heeft Nederland wel natuur? Waar natuur is zijn mensen. Het is allemaal gemaakte natuur, gecultiveerd door de mens. Toch kan ik daarvan genieten. Als we allemaal op zoek zijn naar die natuur en er massaal naar toe trekken. Naar de stilte. Uiteindelijk maakt het niet uit waar ik ben in de natuur. De stilte zit in mijzelf. Maar een stille omgeving helpt hier wel bij.

10:00 Ik doe een afstandsbehandeling bij iemand die heel erg ziek is. Meteen voel ik een warme buik als ik inzoom. Maar mijn eigen buik voelt van buiten niet warm. Mijn ogen knipperen veel en ik haal een paar keer diep adem en focus me op de ontspanning in de buik van de ander. Ik voel dit heel diep. Ik laat het weer los en laat het verdere proces van heling bij de ander. Ik hoop alleen maar dat het een beetje geholpen heeft. Ik laat het weer los.

13-6-2022

4:44 Ik wil niet meer vluchten, ik wil niet meer vechten. Ik wil alleen nog maar zijn. Zijn wie ik diep van binnen ben. Dat kan ik niet alleen maar blijven zeggen. Ik zal er ook fysiek iets aan moeten doen. Ik kan niet blijven zitten waar ik zit. Dan verandert er niets. Ik voel dat het er aan zit te komen. Hoewel ik nog steeds niet weet waar ik nu precies wil gaan wonen. Wat voelt goed? Vakantiewoning? Maar waar? Ik zal me hier komende tijd op gaan richten. Niet meer vluchten maar actief gaan worden om dat uit te zoeken.

Ik voelde me gister heel goed. Als ik moe word komen er veel gedachten. Ook dan zal ik mijn energie hoog moeten houden. Zo kwamen we diep, diep samen, dicht bij elkaar. It’s a miracle. Dit is echt van een andere planeet. Jij en ik. Alleen nog maar samen. In liefde en licht. Ik voel dat ik aan zet ben.

8:14 Ik heb een droom. Er stort een luchtballon, die eerst allerlei rare capriolen maakt in de lucht, naar beneden en richt veel ravage en vuur aan. Er komt één persoon uit gekropen en leeft nog. Ik zie en zag het allemaal gebeuren.

Is dit de ballon die ik probeer hoog te houden? Dat dat niet meer lukt? Als ik mijn ballon aan de grond zet levert dat ook veel vuur op? Ik kan de ballon niet meer in de lucht houden. Laat hem maar landen. Maar dan wel veilig! Maar er zal zeker ook vuur en verdriet ontstaan. Is dit wat er nu moet gebeuren?