Selecteer een pagina
Cappuccino Arnhem

26-10-2021

Wij zien niet hetzelfde.

Wij horen niet hetzelfde.

Wij ruiken niet hetzelfde.

Wij proeven niet hetzelfde.

Voelen wij hetzelfde?

Weten wij hetzelfde?

Gisteravond overviel mij verdriet en ik moest ineens huilen. Het is zo zwaar om niet met en bij jou te zijn. Ik mis je zo erg. Het kan niet, maar ik wil het. Willen is kunnen? Willen is kunnen! Geduld.

Ik voel steeds meer de energie van anderen. Ik voel het als energie vastzit. Als iemand het koud heeft betekent het, dat de energie niet kan stromen. Hebben medicijnen en vaccins invloed op doorstroming van energie? Kunnen we meer levens redden als we gezonder gaan leven? Veel mensen die nu ziek zijn, denken beschermd te zijn door dit vaccin. Of worden ze alleen maar niet veel zieker? Maar nog steeds geen vaccin voor mij.

Ik ben gezond en wil graag gezond blijven. Moeten eerst alle niet-gevaccineerden opgesloten worden om dit de mensen te laten zien? Ik hoop echt dat er meer mensen zelf na gaan denken. Maar dat is niet aan mij. Ik voel dat er nog een zware tijd, een zware winter gaat komen. Ik sluit me wel op, ik hoef niemand te zien. Ik red mezelf wel.

Ik heb een documentaire gezien over misstanden in de turnsport. Jaren later hebben sporters nog psychische klachten. Is dit kindermishandeling, kindermisbruik? Moet je topsport überhaupt nog wel willen? Is topsport wel gezond voor een fysiek lichaam en gaat het heel vaak alleen maar om heel veel geld? Is het beter om gewoon te gaan bewegen of sporten om jezelf gezond te houden? “De trainer heeft mij dit aangedaan.” Is het verwijt van deze sporters. Als je het omdraait, “ik heb mezelf dit aan laten doen”. Mijn vraag is dan: ‘Waar waren de ouders van deze kinderen?” Wat zagen zij? Wat stond er in hun ogen te lezen? Glorie? Geld? Eigen gemiste kansen? Dit is nog maar een topje van de ijsberg. Gaat er nog een beerput open over misstanden in de sport? Heeft de mens sport en cultuur nodig om te (over) leven op deze aarde?

Ik weet en voel veel dingen die er in de nabije toekomst gaan gebeuren. Ik ga dit niet meer uitspreken. Ik word niet geloofd. Het maakt me niet meer uit. Ik zal zijn. Laat ze mij maar opsluiten, ik voel me niet opgesloten. Ik voel me veilig en mijn veilig voelen is geen schijnveiligheid. Ik heb geduld en hou afstand. Het komt goed.

Wat gebeurt er? Ik lig in bed, ik zoek jou op en voel jou, ik word en voel heel veel licht. Ik span al mijn spieren aan en strek mijn voeten recht uit. Ik probeer dan in ontspanning te zakken en voel weer veel licht en ga dan een beetje buiten mijn lichaam, maar ik blijf bewust. Dan in de ontspanning gebeurt het, ik krijg kramp in mijn linkervoet. De plek van mijn hartstreek onder de bal van de voet. Ik laat die kramp er zijn en ga er diep ademend naar toe. Dit duurt een aantal ademhalingen en dan…zakt de pijn weg en ontspan ik en voel heel veel ontspanning en denk alleen maar “wat gebeurt hier”…WOW, wat bijzonder. Ademen naar je pijn en de pijn daarmee verlichten. Alleen maar…WOW. Daarna voel ik mijn hart werken. Een soort van kramp. Alles is hart gerelateerd. Mijn hart moet nog verder open. Ik werk hard aan mijn hart. smile Alles voor het hogere doel, licht en liefde. Daarvoor zijn wij hier op aarde gekomen. Clear.

Alle plekken die voor mij verboden zijn om te komen in verband met de Coronaregels zijn plekken waar ik helemaal niet wil zijn. Als het al zo is, dan is dat de bronplek van alle besmettingen. Hebben mensen in de gaten dat dit zo is? Ik blijf wel weg van die plekken. Er komen alleen maar meer plekken bij waar je de QR-code moet hebben en je vaccinatie moet laten zien. Ik blijf daar lekker weg, ik heb daar niets te zoeken. Afstand en waar nodig mondkapjes is op dit moment misschien de enige oplossing.

“We have to distance ourselves from others”. Dat waren jouw woorden, maar zijn nu ook de mijne. Op individueel niveau en collectief.

Maar veel mensen willen of kunnen dit nog niet zien en willen terug naar het oude normaal. Dit oude normaal bestaat voor mij al lang niet meer. Ik ben er alleen maar meer en meer van overtuigd dat ik dit vaccin NIET in mijn lijf laat zetten. Dan zet ik me maar buiten de maatschappij. Dit maakt me niet meer uit, want van deze maatschappij heb ik me toch al nooit echt onderdeel gevoeld. Ik lees regelmatig over de nieuwe wereld, de Golden Age, Aquariustijdperk. Dit klinkt goed voor mij, laat maar komen. Ik wil alleen nog maar leven met mensen waar ik me goed bij voel. Ik ben niet alleen.