14-10-2021

Een voorstelling over dementie. De aardse mens wil mensen heel graag in hokjes indelen. Kaderen. Een label erop en dan is het duidelijk. Maar waarom moet het allemaal begrensd worden? Elke ziekte heeft zijn eigen hokje. Elke ziekte heeft zijn eigen medicijnen. Medicijnen tegen een ziekte om een leefbaar leven te leven. Als een lichaam veel medicijnen nodig heeft om zich beter te voelen geeft dit een fysieke reactie. Wat doet dit met een ziel van een mens? Komt je lichaam dan nog wel bij de ziel? Geef je je ziel op deze manier niet weg aan de medicijnen? Is je lichaam dan nog wel van jezelf? De splitsing van een lichaam en een ziel.

Zelf neem ik steeds meer afstand van medicijnen en wil graag mensen zien en voelen vanuit een ziel. Dit betekent niet dat ik zeg dat ik nooit meer medicijnen tot me zal nemen. Ik sta dichter bij een ziel dan bij een fysiek lichaam dat helemaal onder de medicijnen zit. Medicijnen die geslikt worden tegen veel fysieke pijn. Pijn niet willen en kunnen voelen en onderdrukken met medicijnen. Oorzaak en gevolg. Komt pijn niet vanuit de ziel? Is het niet veel beter om die ziel te helen? Neem je door veel medicijnen te slikken al niet een beetje fysiek afscheid van deze aarde? De pijn van jezelf mag er niet zijn. Wil je er wel zijn met je pijn? Je wil je eigen pijn niet voelen. Leg je zo je lichaam niet in de handen van de medische wetenschap? Gebeurt dit nu ook niet tijdens deze hele pandemie? Jezelf laten vaccineren en je lichaam in handen leggen van de medici? Doe je dit voor jezelf? Of doe je dit voor de ander? De medische wetenschap zal het wel allemaal weten wat goed is voor jou? Maar moeten zij er uiteindelijk niet heel veel aan verdienen? Maar dit is hoe ik het zie. De meeste mensen denken hier heel anders over. En daar is iedereen vrij in. Toch?

13-10-2021

Doordat ik een tweelingziel heb én ben, ben ik nu eindelijk de persoon die ik wil zijn. Ik ben. Toch moet je je tweelingziel loslaten om nog dieper naar binnen bij jezelf te gaan. De liefde van je tweelingziel zit in jezelf. Uiteindelijk heb je je tweelingziel niet nodig om gelukkig te zijn. Als de ziel samen is, ben je al gelukkig en blij. Het aards bij elkaar zijn hoeft en gaat je niet gelukkiger maken. Op deze aarde moet je jezelf gelukkig maken. Maar zielsgelukkig zijn overstijgt alles. Deze zielsverbinding pakt niemand mij meer af. Op deze aarde, met deze mensen ben ik nu niet gelukkig. Ik ben alleen gelukkig met mezelf omdat ik verbonden ben met mijn ziel. Ik wil leven vanuit hart en ziel. Mijn hart moet nog verder open om volledig vrij te zijn. Bij het strekken van mijn linker grote teen voel ik nog een kramp. De hartspier in mijn voet die verbonden is met het hart is nog niet volledig open. Daar werk ik aan. Oefeningen en Yoga zullen mij helpen.

Ik ben gister veel bezig geweest op de computer om te kijken hoe ik mijn dagboek online ga zetten. Ik voel dat ik een drempel over moet maar word wel heel enthousiast als ik eraan denk. Ik heb een verhaal te vertellen, maar er komt dan toch onzekerheid naar boven. “Wie zit er te wachten op mijn verhaal?” Loslaten. Ik wil mijn verhaal vertellen. Ik lees veel algemene informatie over tweelingzielen, maar ik ben nog nergens het proces van een tweelingziel tegengekomen. Het zal niet zo’n hele grote doelgroep zijn omdat er niet veel tweelingzielen zijn. Ik lees wel dat dit aan het veranderen is en er steeds meer tweelingzielen bijkomen. Maar zelfs als je geen tweelingziel bent of hebt kan het waardevolle informatie zijn om te lezen in verband met persoonlijke groei. Uiteindelijke gaat het om zelfliefde, mogen zijn wie je bent. En dat zou voor iedereen moeten gelden. Hoe mooi zou het zijn als iedereen zijn eigen mooie waarheid zou mogen leven, zonder pijn, alleen vanuit liefde. Maar het is jammer dat ik zie en weet dat dit niet voor iedereen is weggelegd in dit leven. Maar dan misschien wel in een volgend leven.

Ik ben blij met mijn tweelingziel. Ik ben graag bij mijn tweelingziel. Brieven aan mijn (on)zichtbare tweelingziel.

10:18 Met hart en ziel was ik bij je, de hemel op aarde. Wat ben ik graag bij je, bij je ziel, bij mijn ziel. Spiritueel, energetisch orgasme. Waarom is er toch zo’n taboe op het vrouwenorgasme? Dit is voor mij nu echt het lekkerste en fijnste wat er is. De opening naar je hart en je ziel, verbonden worden met je eigen ziel. In het geval van een tweelingziel deel je dit dus met een ander. Dit is in mijn geval met een ander aards persoon, maar je deelt je ziel. Denkend aan die ander en die ander visualiserend kom ik met mijn ziel in haar ziel. Hoe dicht kun je bij iemand zijn? Hoe dicht kun je bij jezelf zijn? Zo bijzonder dat ik dit op deze aarde mag meemaken. Mijn momenten in zielsverbinding met jou maakt dat ik het nu volhou op deze aarde. Deze liefde vervult op dit moment alles voor mij. Ik wil alleen nog maar zo leven.