2-3-2023

Vannacht ben ik lange tijd wakker en maak lang en veel draaiende heupbewegingen in alle richtingen. Dit is het belangrijkste spirituele gebied levend op deze aarde. Spiritueel zijn is niet alleen bezig zijn met het hogere, de hemel. De hemel moet hier geleefd worden. Levend op deze aarde. Dit heupgebied is gevoel en intuïtie. Daar zit alle informatie opgeslagen van de mens wat via je hart binnenkomt. Soms, en bij mij is dat eeuwenlange informatie die vastgezet is in dat gebied. Dat gebied ben ik losser aan het maken. Ik heb er geen pijn en last meer van maar voel dat ik het losser wil krijgen om nog meer ontspannen door het leven te kunnen gaan. Als ik het vergelijk met de cat-cow beweging in yoga is dit een vergelijkbare beweging die ik dan maak. 8-bewegingen met het heupgebied liggend op mijn bed. Ik adem mijn warme en zachte ademhaling diep dat gebied in. Na een tijdje gloeit mijn hele rug en weer iets later val ik weer heerlijk in slaap. Ik ben dankbaar voor mijn lichaam, geest en ziel. Hier nu zijn in deze tijd op aarde. Het is een boeiende tijd met versnelde processen in positieve richting.

27-2-2023

Ik ben gaan schrijven omdat ik niet begrepen werd. Sinds ik ben gaan schrijven ben ik mezelf alleen maar meer en meer gaan begrijpen. Schrijven als tool voor bevrijding van mezelf.

26-2-2023

Ik leef mijn leven horizontaal op deze aarde. Ik leef mijn leven verticaal in verbinding met het universum. Symbolisch is dat een kruis met de verbinding in het midden. Het hart. Zo heb ik een kruis nog niet gevoeld. Nu voel ik het. Een kruis was en stond voor mij voor lijden. Mijn lijden is voorbij en ik vind het nu een heel mooi symbolisch teken. Zonder nagels op het kruis. Een puur kruis. Een zuiver kruis. Die voel ik.

23-2-2023

Gister een huilerige dag. Ik voel me zo doorzichtig dat het gewoon pijn doet. Alles raakt me diep. Harde geluiden van stratenmakers. Woorden die gezegd worden. De toon waar dat mee gebeurt. Ik zal dat nog echt los moeten laten om hier geen last meer van te hebben. Dat is niet makkelijk als ik niet helemaal een afgezonderd leven wil gaan leven. Want dat wil ik niet. Maar ik wil ook geen last meer hebben van woorden die mij raken. De ene keer lukt dit beter dan de andere keer. Maar gister was weer zo’n dag. Transparant zijn is fijn maar niet altijd makkelijk. Hoe ik er mee omga is een kunst. Ik moet bewuster afstand nemen van energie van anderen. De rust opzoeken en de energie op afstand voelen. Weer die afstand. Erbij willen horen maar mezelf toch op afstand voelen staan. Anders dan de anderen. Maar nu is het goed. Ik voel mezelf goed en weet dat er afstand nodig is om mezelf goed te voelen. Toch blijft het lastig dat ik deze afstand voel bij mijn naasten die ik zo liefheb.

Nu de scheiding officieel is gaat die afstand er ook aards komen. Dan voelen anderen deze afstand pas. Ieder gaat daar op een eigen manier mee om. Deze aardse scheiding geeft mij nu de vrijheid om open te staan voor iedereen in energie. Ik sta open voor en naar anderen ook al lijkt het of ik me juist afsluit voor anderen.

Ik voel me helemaal open terwijl anderen juist denken dat ik me afsluit. Maar mijn kracht is nu juist deze afsluiting van het negatieve aardse. Ik richt me met mijn energie alleen nog maar op het positieve. Dat is mijn kracht. Ook al kunnen mensen dit niet zien. Maar dit is te voelen als je hier zelf voor open gaat staan. Maar de aardse energie is weer even zwaar. Dichtbij en ver weg.

22-2-2023

Als mens levend op deze aarde wordt er in hokjes gedacht. Ik wil niet meer in een hokje geplaatst worden. Ik wil mezelf ook niet meer zien in een hokje. Toch ontkom ik er niet helemaal aan. Ik pas in het hokje van een tweelingstraal. Als ik informatie hierover lees resoneert dat bij mij en voel ik diep van binnen dat ik dat ben. Dus toch in een hokje. Kan ik nog verder dat ik ook niet meer in dat hokje hoor? Mezelf los voelen van een hokje. Kan ik nog hoger dan het hokje van een tweelingstraal?

Toch blijft het fijn als ik kan lezen over iets wat ik heel diep van binnen voel. De herkenning. Ieder mens wil die herkenning en erkenning. Ook ik. Zo voel ik me veilig en hoor ik bij een groep. Hoeveel informatie ga ik nog vinden waar ik verder ga dan ik nu aan informatie kan krijgen op internet. De informatie die bij mij resoneert en waar ik me diep van binnen goed bij voel gaat veel te ver voor de meesten in mijn omgeving. Ik kan hier niet over praten. Wanneer ga ik mensen vinden waar ik gevoelsmatig mee resoneer? Of blijf ik altijd alleen? Is dat mijn kracht? Is het daarom dat ik hier ben? Maar ik weet dat ik niet alleen ben. Toch zou ik graag meer mensen op mijn pad krijgen waar ik dezelfde trilling bij voel. Dat zou wel fijn zijn. Uiteindelijk blijf ik toch een mens levend hier op aarde.