28-12-2021

Deze pandemie haalt wereldwijd alle pijnpunten van de mens en van moeder aarde naar boven. Daar worden steeds meer mensen zich van bewust. Teruggaan naar je eigen natuur, bewuster omgaan met jezelf en daardoor ook met moeder aarde. Ik wil ook weer reizen, maar ik ga dit wel veel bewuster doen. Gezond en in alle vrijheid. Ik hoef en wil me niet schuldig voelen over het leven dat ik heb geleefd. Ik heb niet helemaal vanuit mijn natuur geleefd maar wel de hele wereld over gereisd en veel gereisd. Ook dit was niet goed voor moeder aarde. Ik zie heel veel licht en sta aan de andere kant van de donkere tunnel. Het licht, het nieuwe leven, de nieuwe wereld.  Ik voel dat er veel mensen blijven hangen in de oude wereld. Dat is een keus, dat is een zielsplan. Ik wil en kies voor het licht. Licht en Liefde zijn. Ik ervaar het als bijzonder dat mijn proces synchroon loopt aan de pandemie. Maar als ik dan zoveel licht zie, gaat de wereld dan ook zoveel licht zien? Maar dit licht moet je wel willen zien. Open staan voor mezelf, met mezelf, bij mezelf. Dit is de enige manier om een nieuw en ander leven te creëren voor mezelf. Deze pandemie heeft mij alleen maar lichter en bewuster gemaakt. Ik zie de pandemie als positief. Maar deze mening zullen niet veel mensen met mij delen. Maar ik praat voor mezelf en niet voor anderen. Wat heb ik eraan als ik voor of over anderen praat? Dat zegt dan iets over mezelf als ik dit doe. Als ik over anderen praat hoef ik niet over mezelf te praten. Het is altijd veiliger om over anderen te praten en anderen te verdedigen. Alles wat ik over iemand anders zeg, zegt uiteindelijk iets over mezelf. Maar betekent dit ook “kom niet aan mij?” Als ik over mezelf praat vanuit goedheid en liefde dan kan ik dit delen met anderen. Dan heb ik een rijker leven. Mijn leven delen met anderen vanuit heel zijn, licht en liefde zijn. Dan hoef ik niet over anderen te praten en heb ik genoeg aan mezelf. Luisteren en openstaan voor het verhaal van een ander, zonder te oordelen.

Ik hoef ook geen anderen meer te volgen, ik volg alleen nog maar mezelf. Ik voel dat er veel meer mensen zijn op dit pad maar ik kom ze in mijn omgeving nog niet veel tegen. Maar het is goed zoals het is.

Vanochtend voelde ik onze energie samenkomen. Er kwamen tranen bij de gedachten dat ik zo graag bij je zou willen zijn. Maar ik weet echt wel dat dit nu nog niet kan. Jij en ik, wij samen, dubbel licht, dubbel liefde. Wij sturen nu al heel veel liefde rond.

Gedachten over pensioen.

Met pensioen gaan op bepaalde leeftijd is voor mij eigenlijk een heel vreemd iets. Je stopt met je beroep dat je aangeleerd hebt. Je wil er vaak niets meer mee te doen hebben. In hoeverre heb je dit dan met je volle hart gedaan om (zoveel mogelijk) geld te verdienen? Is het niet zo dat als je iets met je hart doet, je dit je hele leven kunt blijven doen? Dat zou je goeie energie geven en dan kun je nog een heel rijk leven leven tot je deze aarde verlaat.

27-12-2021

Het aardse houden van gaat voor mij heel vaak om het bezit van een ander. Dat voelt voor mij niet meer zo. Je hoort bij een ander vanuit een bezit gedachte. Daar mag geen ander bijkomen. Bij onvoorwaardelijke liefde draait het niet om bezit. Dat is loslaten om liefde vrij te laten zijn. Bestaan alle relaties alleen maar uit onvoorwaardelijke liefde? Als dit niet zo is betekent dit voor mij dat op een dieper niveau deze onvoorwaardelijke liefde er niet is voor jezelf. Voor de meeste mensen is er onvoorwaardelijke liefde voor hun kinderen. Maar in deze aardse wereld ziet dit er voor mij ook vaak uit als bezit. Als je je kinderen niet kunt loslaten, kun je dan spreken van onvoorwaardelijke liefde? Zie je je kinderen dan als bezit? Hebben kinderen hier uiteindelijk alleen maar last van? Ook je kinderen moet je loslaten om ze vrij te laten zijn. Hoeveel hou je van jezelf als je dit als ouder niet kunt? Of heb je je kinderen nodig om jezelf goed te voelen? Dat gaat voor mij niet meer op. Dit is voor mij echt een gedachte vanuit bezit. Dat voelt voor mij niet goed en dat heeft het ook nooit gedaan. Ook je kind heeft een eigen wil, een eigen ik en moet zelfstandig keuzes maken die goed voelen voor hen. Dit alles wordt vaak al heel jong ingeperkt omdat ze zich aan regels moeten houden die volwassenen hen opleggen. Meedoen zoals het hoort. Allemaal vanuit de gedachte dat ouders het wel zullen weten wat goed is voor hen. Alsof een kind niet weet wat goed is voor zichzelf. Dat weet een kind al heel jong, maar dat wordt van buitenaf allemaal al vroeg de kop ingedrukt. De druk van buitenaf voor een kind is heel groot. Je moet als kind wel heel sterk zijn om jezelf te kunnen zijn in deze wereld. Maar ik zie dit wel steeds meer gebeuren omdat kinderen met een ander bewustzijn worden geboren. Al jong zijn ze zichzelf bewust van wat goed is voor henzelf. Daardoor is dit ook goed voor hun omgeving.

Gisteravond hebben we een gezellig Kerstdiner gehad met z’n zessen. Dit samen zijn doet mij goed en ik voel heel veel liefde. Toch voel ik me anders dan hen. Maar het is goed.

Na de zware energie met de kerst voel ik vanochtend meer rust. Is dit alleen mijn energie? Of is deze energie ook van jou? Kan ik dit voelen als deze zware energie niet van mij is? Maar als deze energie niet van mij is, voel ik die energie wel. Dan is het ook voor mij zware energie. Ga jij reizen? Wat is het toch een bijzonder proces. Mijn hand schrijft maar door wat er in mijn hoofd naar boven komt. Dit komt recht uit mijn ziel. Het is zo fijn om dit aan het papier te kunnen toevertrouwen. Niemand snapt dit maar papier is geduldig.