Selecteer een pagina
Australia Eyre Peninsula

26-12-2021

Wat is het toch een zwaar proces. Spirituele hartontwaking. Alle aardse loslaten terwijl je hier wel fysiek op aarde bent. Het is zwaar om dit voor mezelf los te laten maar daardoor moet ik ook anderen loslaten. Ook mijn naasten en mijn vrienden. Ik wil loslaten dat ik verdriet heb over wat anderen aangedaan wordt maar ook wat anderen zichzelf aandoen. Deze pijn bij mezelf zal ik ook gaan loslaten. Dit zal niet meer mijn pijn zijn. Hoewel ik voel dat ik aards mensen wil vasthouden, voel ik ook dat dit niet meer mogelijk is. Ik kan niet meer blijven hangen in de angst van anderen. Daar wil ik geen last meer van hebben. Het grootste virus wat nu rondgaat is Angst. Daar wil ik geen last meer van hebben.

Ik voel dat ik overgenomen ben door een hogere macht en dat ik daar nu weinig invloed op heb. Maar het is alleen maar loslaten. Maar dit aardse leven maakt dit niet makkelijk. Alles loslaten is bijna onmenselijk. Toch gebeurt het zonder dat ik er enige invloed op heb. Ik word echt gedwongen om alles los te laten, om uiteindelijk helemaal vrij te zijn. Vrij te zijn van alle aardse lasten zoals angst, schuld, schaamte. Alleen nog maar Liefde voelen. Maar je naasten loslaten is toch wel het aller zwaarste dat er is.

Als ik wel iets zeg, of niets zeg, ik mag niet zeggen wat ik wil zeggen. Als ik voel dat mijn energie te veel is, kan ik misschien maar beter mijn mond houden. Alleen maar schrijven en dit delen. Als mensen dit willen lezen, kunnen ze ervoor kiezen om dit te lezen. Dan hoef ik niet meer te praten. Deze tijd voelt voor mij echt als een heksenjacht. Ik mocht in vorige levens niet zijn wie ik was en nu gaat het hier weer naar toe. Maar niemand gaat mij meer zeggen wat ik wel en niet mag zeggen. Zwijgen is op dit moment wat in mij opkomt. Maar of dit de oplossing is? Maar ik voel dat ik in mijn omgeving niet te volgen ben. Ik voel ook geen herkenning. Maar dat is part of the deal, onderdeel van dit proces. Leren van het aardse leven, van de mensen om me heen. Maar dat ik geen herkenning heb, wordt wel steeds zwaarder. Wat zou ik dit graag willen delen met anderen.

9:42

Het was weer heerlijk om samen te zijn. Dit is een diepe, diepe zielsverbinding samen. Onze lichamen op elkaar voelend, vloeiden samen. Zo bijzonder. Ik kan dit echt niet uitleggen aan anderen. Dat hoeft ook niet.

Ik weet, ik voel, jij weet, jij voelt ♥ WIJ

Maar toch…als het al één ziel is, dan maakt deze ziel in het aardse leven toch andere keuzes. Ik voel heel diep van binnen dat ik dit vaccin niet wil. Jij hebt hem wel. Is het jouw vaccin dat ik af en toe voel in mijn eigen arm? Maar hoe kan één ziel toch zulke belangrijke keuzes zo verschillend maken? Als ik had moeten reizen, zou ik hem dan ook genomen hebben? Dit blijft een belangrijke vraag voor mij.

Maar het belangrijkste blijft dat wij samen zijn en samen (gaan) komen. Ook aards, maar ik weet alleen niet hoe en wanneer. Maar dat is niet belangrijk. Ons samen zijn en samen komen is met niets anders op deze aarde te vergelijken. Het is de hemel op aarde. Ik wil meer hemel op aarde voor mezelf. Ik ben er klaar voor ♥