Selecteer een pagina
Wandelen op de Ginkelse Heide

11-11-2021

Ik heb een slecht gevoel. Gaan we richting een politiestaat? Dit gebeurt niet alleen in andere landen…We hoeven niet altijd ver weg te kijken. Kijk wat er dichtbij gebeurt. Gaan we elkaar controleren op gezondheid? Vragen of iemand gezond is om ergens binnen te mogen? Als je geen QR-code kunt laten zien ben je niet gezond en mag je niet naar binnen? Als ik dit tot me door laat dringen dat iedereen straks iedereen moet gaan controleren, dan maakt dat mij heel verdrietig. Ik vind dit heel erg. Waar gaan we heen? Is dit wat mensen willen? Controle van de machthebbers? Ik voel me zo niet meer thuis met wat er gebeurt. Toch maar weer bij mezelf blijven hoe lastig dit soms ook is. Dit is echt niet de wereld waar ik in wil leven. Deze wereld komt alleen maar steeds verder van mij af te staan. Als ik ziek ben blijf ik gewoon thuis. Dan hoeft niemand mij te controleren en hoef ik me niet steeds te laten testen. Dit virus gaat nooit meer weg, het krijgt alleen steeds een andere naam.

Ziek worden hoort bij het leven, waarom zijn we zo bang om ziek te worden? Een mens heeft een immuunsysteem die heel veel ziektes zelf aankan. We zijn bang om ziek te worden, bang om dood te gaan. Is angst niet het grootste virus dat nu rondgaat? In welke wereld zijn we toch terecht gekomen. Ik vind het steeds lastiger worden om hier nog positief te leven. Maar ook dit zal ik weer moeten loslaten.

Ik voel me zo verdrietig. Als iemand zich afgelopen 1,5 jaar aan de regels heeft gehouden om dit virus onder controle te krijgen, ben ik het wel. Maar ik word gezien als de schuldige waarom dit virus er nog is. Ik wil ook wel weer reizen maar weet dat dit nu even niet kan. Ik hoop echt dat dit later weer kan. Maar de tweedeling in de maatschappij wordt alleen maar groter. Dit voelt niet goed. Ik respecteer en accepteer meningen van anderen, maar ik mag geen andere mening hebben. Zelfs in mijn gezin is die tweedeling. Dit voelt niet goed. Ik zou heel graag naar een plek willen waar ik mag zijn wie ik ben. Ik wil niets meer te maken hebben met mensen die mij niet accepteren omdat ik anders ben en denk.

Maar nu voel ik alleen maar heel veel verdriet omdat ik niet meer mee mag doen met de dingen die ook ik leuk vind om te doen in deze maatschappij. Ik word buitengesloten. Dat doet pijn, maar dan moet ik waarschijnlijk nog dieper naar binnen om me ook te verlossen van deze pijn. Deze pijn wil ik niet meer voelen.