17-9-2024
Diepe pijn, diepe wonden en diep trauma kan een mens alleen maar energetisch helen. Diep naar binnen kijken bij jezelf. De pijn benoemen en bekijken met je eigen ogen. Doorvoelen, huilen en praten wat de pijn met je doet en het een plek geven. Met wegdrukken van deze gevoelens ontstaat er alleen maar een grotere muur om je gevoel. Iedere keer doorvoelen zodat het uiteindelijk een pijn wordt die gezuiverd is met lichtheid. Als je er later op terugkijkt weet je wat die pijn met jou heeft gedaan maar heb je er geen last meer van om je goed te voelen. Het blijft een stukje van jou. Maar het is een stukje in het licht geplaatst. Gedeeld en de ruimte in gestuurd zodat een fysiek lichaam en de geest er geen last meer van heeft. Zo kun je weer een stukje vrijer leven. Lichter leven. Dat is wat ieder mens wil op deze aarde.
Wij hebben allebei een zelfstandig levend en werkend lichaam.
Wij hebben allebei een zelfstandig levende en werkende geest.
Wij hebben een gezamenlijke ziel. Wij delen onze ziel. Een ziel die voelt en weet. Dat is wat ik weet. Dat is wat ik voel.
Het blijft nog steeds bijzonder als ik eraan denk dat wij allebei in een andere taal zijn groot gebracht. Dat we samen Engels spraken. Maar wat ons het meest bindt is de taal van de energie. Zonder woorden. De krachtigste taal die er bestaat op aarde. Zo zijn wij verbonden. Ik ben met niemand zo sterk verbonden als met jou. Dit blijft bijzonder. Energie. Onze ziel is energie. Alle zielen zijn energie. Allemaal verbonden in de ruimte.
Wij hebben de hoogste vorm van liefde bereikt hier op aarde. Maar ook deze liefde is nog steeds onbegrepen. Maar gelukkig begrijp ik hem wel. Alleen zo kan ik nog maar leven.